مایلید خبرنامه ما را دریافت کنید؟

   در اینستاگرام با ما همراه باشید

instagram100

لوگو دکتر محمد گلشنی

شیمیایی

پیلینگ شیمیایی عبارت از لایه برداری سطوح خارجی پوست به کمک مواد شیمیایی سوزاننده است. با ترمیم سوختگی، یک لایه تازه بر سطح پوست تشکیل می شود. این پوست تازه صافتر، صورتی رنگ تر و سفت تر است و قوام یکنواخت تری دارد. بعد از لایه بردای شیمیایی لکه های آفتابی پوست کمرنگ می شود همچنین خطوط و چین های روی پوست صافتر و گاهی محو می گردد. پیلینگ باید فقط به وسیله یک پزشک مجرب در این زمینه انجام شود.

موارد استفاده از پیلینگ شیمیایی

لایه برداری شیمیایی پوست عمدتاً جهت درمان آسیب های خورشیدی به صورت لکه های آفتابی و از بین بردن چین های پوست به کار می رود. در مورد چین های ظریف، لایه برداری سطحی کفایت می کند. برای چین های عمیق تر مانند آنهایی که در اطراف دهان و گوشه های چشم ایجاد می شود نیاز به لایه برداری عمیق تر وجود دارد.
لایه برداری پوست همچنین برای درمان لکه های تیره تر پوست مانند ماسک حاملگی یا ملاسما و نیز برای اسکارهای سطحی ناشی از آکنه کاربرد دارد. این روش در مورد پوست های نازک شده و افتاده کاربرد ندارد و در این موارد باید درمان های دیگری چون لیفتینگ که به وسیله ی جراح پلاستیک انجام می شود مدنظر قرار گیرد.

انواع لایه برداری شیمیایی از لحاظ عمق

- لایه برداری خیلی سطحی : تنها شامل اپیدرم می شود و ممکن است تا حدودی خیلی کم درم را نیز شامل شود.
- لایه برداری سطحی : شامل اپیدرم و لایه خارجی درم است.
- لایه برداری با عمق متوسط : شامل بخش های عمقی تر درم نسبت به لایه برداری سطحی است.
- لایه برداری عمیق : تقریباً نصف ضخامت درم را شامل می شود.
هر چه لایه برداری عمیق تر باشد احتمال از بین رفتن لکه های صورت و چرو ک هایی که با پیلینگ سطحی قابل برداشتن نیستند زیادتر می شود.

بازسازی پوست به دنبال لایه برداری

اگر لایه برداری سطحی باشد بازسازی پوست از طریق سلول های اپیدرم صورت می گیرد. در مورد بازسازی پوست متعاقب لایه برداری عیمق تر که اپیدرم تقریباً به طور کامل از  بین رفته است رژنراسیون و بازسازی پوست عمدتاً به وسیله سلول های اطراف فولیکول های مو که تا عمق درم نفوذ کرده اند صورت می گیرد. این سلول ها تکثیر کرده و تمامی سطح از بین رفته را می پوشانند و در درون درم بافت کلاژن تازه تشکیل می شود.

مواد مورد استفاده در پلینگ شیمیایی

رایج ترین موادی که برای لایه برداری پوست مورد استفاده قرار می گیرند شامل مواد زیر است:
- یخ خشک (برف دی اکسید کربن)
- محلول جسنر که حاوی رزورسینول اسید سالیسیک و اسید لاکتیک است.
- اسیدهای الفاهیدروکسی
- تری کلرواستیک اسید
- فنل
علاوه بر اینها مواد دیگری نیز برای لایه برداری مورد استفاده قرار می گیرند بعلاوه بسیاری از مواد را می توان به صورت ترکیبی به کار برد. 

عمق لایه برداری شیمیایی

فاکتورهای عمده ای که عمق سوختگی را در پیلینگ معین می کنند عبارتند از :
- ماده شیمیایی مورد استفاده
- غلظت ماده به کار رفته
- طول مدت تماس ماده با پوست
- استفاده از پانسمان بسته
- ضخامت پوست
- به کار بردن درمان های اولیه پیش از شروع لایه برداری (مثل استفاده روزانه موضعی از رتینوئیک اسید به مدت حدود دو هفته قبل از پیلینگ)
 
مثال هایی از مواد به کار گرفته جهت لایه برداری شیمیایی
پیلینگ خیلی سطحی : می تواند به وسیله اسید تری کلرواستیک 10 تا 20 درصد محلول جستر یا اسیدهای آلفا هیدروکسی انجام شود.
لایه برداری سطحی : استفاده از تری کلرواستیک اسید 35 درصد یا الفا هیدروکسی اسید 50 تا 70 درصد.
لایه برداری با عمق متوسط :  به کار بردن تری کلرواستیک اسید 35 درصد در ترکیب با یخ خشک یا محلول جسنر
لایه برداری عمیق : معمولا به وسیله فنل انجام می شود.
روش های بسیار دیگری نیز وجود دارد که هر پزشکی با توجه به راحتی کار خود و تجربیات خود آنها را به کار می برد. 

نحوه انجام پلینگ شیمیایی

در این جا به طور خلاصه روش استفاده از تری کلرواستیک اسید شرح داده می شود :
1- پاک کردن پوست
2- مالیدن تری کلرواستیک اسید به وسیله اپلیکاتور پنبه ای . بعد از زمان کوتاهی رنگ پوست به صورت سفید مایل به خاکستری در می آید که به علت تخریب لایه سطحی است.
3- شستن و پاک کردن ماده بعد از دو دقیقه تماس با پوست بیمار بر حسب غلظت ماده کمی احساس ناراحتی خواهد کرد.
4- قرار دادن یک پوشش مسدود کننده یا کرم آنتی بیوتیک 

آمادگی قبل از انجام پیلینگ

بسیاری از پزشکان استفاده از رتینوئیک اسید را هر شب به مدت دو هفته قبل از انجام لایه برداری توصیه می کنند. این امر مشخصاً نفوذ ماده لایه برداری را به درون پوست افزایش می دهد. بیمارانی که پوست تیره دارند قبل از پیلینگ باید از فراورده های روشن کننده پوست استفاده کنند. این کار را از ایجاد مناطق پیگمانته تیره رنگ متعاقب لایه برداری جلوگیری می کند. یکی از این فراورده ها که به صورت رایج مورد استفاده قرار می گیرد محلول کلیگمن است که حاوی هیدروکینون، هیدروکورتیزون و رتینوئیک اسید است و به مدت سه هفته قبل از پیلینگ مورد استفاده قرار می گیرد. 

میزان درد و سوزش در لایه برداری

لایه برداری سطحی با سوزش خفیف در حین درمان همراه است. لایه برداری متوسط بخصوص در مورد تری کلرواستیک اسید با درد و سوزش قابل تحمل همراه است که طی مدت کوتاهی از بین می رود. پیلینگ عمیق با فنل با درد شدیدی طی درمان و به مدت دو روز بعد از درمان همراه است باید برای بیمار از ضد دردهای وریدی یا بیهوشی کامل استفاده شود.
 

دوره زمانی بعد از لایه برداری

لایه برداری سطحی  
پیلینگ سطحی در صورتی که یک بار انجام شود اثر چندان مشهودی ندارد ولی در صورتی که در چند مرحله صورت گیرد. نتایج خوبی به همراه خواهد داشت. مدت کوتاهی پس از درمان پوست قرمز می شود. و طی دو روز رنگ آن به قهوه ای تبدیل می شود. سوزش خفیف پوست را می توان به وسیله کمپرس سرد یا باد خنک پنکه رفع کرد. طی سه تا پنج روز لایه های سطحی پوست شروع به ریزش می کند و حدود یک هفته بعد کاملاً  التیام می یابد. لایه برداری سطحی را می توان هر چند هفته یک بار انجام داد تا به درمان عمقی تر دست یافت.

لایه برداری با عمق متوسط

قرمزی پوست تقریباً یک ساعت بعد از لایه برداری ایجاد می شود که با کمپرس سرد یا باد خنک سوزش آن برطرف می گردد. کمی بعد صورت متورم می شود حدود پنج تا هفت روز بعد پوست شروع به ریزش می کند و حدود دو هفته بعد بهبودی حاصل می گردد. قرمزی پوست چند هفته باقی می ماند و بعد تدریجاً از بین می رود.

لایه برداری عمیق

تورم و قرمزی در این مورد مشخصاً بیشتر است و به مدت سه الی شش ماه باقی می ماند و طی این مدت بیمار قادر به تحمل مواد آرایشی نخواهد بود و نباید از آن استفاده کند و حتی رنگ کردن موها می توانند سبب خارش شدید شود. لایه برداری عمیق می تواند باعث از بین رفتن چین های عمیق اطراف دهان و چشم شود.

چه موقع نباید لایه برداری انجام داد ؟

در موارد زیر لایه برداری نباید برای فرد انجام شود :
- در کسانی که تمایل به ایجاد اسکارهای شدید دارند.
- افرادی که پوست تیره دارند فقط باید لایه برداری سطحی شوند.
- کسانی که به سبب شغلی یا به دلایل دیگر بعداً در معرض آفتاب قرار خواهند گرفت.
- افراد سیگاری بهتر است پیلینگ انجام ندهند زیرا ترمیم و بهبودی پوست آنها به خوبی افراد دیگر نیست.
اینها مستعد عفونت بوده و احتمال برگشت چروک های صورت شان بیشتر است.
- کسانی که از لحاظ روحی ناپایدار بوده و انتظارات غیر واقع بینانه ای از درمان دارند. 

عوارض احتمالی پیلینگ شیمیایی و درمان آنها

عوارض ناشی از لایه برداری معمولاً قابل پیشگیری یا درمان هستند و یک پزشک با تجربه می داند که چگونه باید از آنها اجتناب نماید. شایع ترین عوارض عبارتند از :

عفونت باکتریایی

خطر این عفونت ها، در نظر گرفتن روش درمانی صحیح و توجه بیمار به توصیه های پزشک به حداقل می رسد.

تغییرات رنگدانه ای پوست

رنگ پوست می تواند روشن تر یا تیره تر شود. استفاده از فنل می تواند ایجاد مناطق هیپوپیگمانته کند ولی تری کلرواستیک اسید معمولاً باعث هیپرپیگمانتاسیون می گردد. برای کاهش خطر این عارضه باید پزشک از غلظت مناسب ماده لایه برداری استفاده کند باید به بیمار توصیه کرد که بعد از لایه برداری از آفتاب اجتناب کند. بیمارانی که پوست تیره دارند بعد از لایه برداری مستعد ایجاد پیگمانتاسیون هستند و بهتر است قبل از درمان پوست خود را به وسیله فرآورده های روشن کننده آماده کنند.

اسکار

شایع ترین علت ایجاد اسکار به دنبال لایه برداری عفونت پوست است. باید دقت فراوانی در پیشگیری با تدابیر درست مبذول داشت و در صورت بروز اولین علایم عفونت درمان موثر و فوری انجام داد که به طور مشخصی خطر اسکار را کاهش می دهد. علت کمتر شایع برای اسکار به کار بردن غلظت زیاد و نامناسب ماده لایه برداری است. یک پزشک دور اندیش از غلظت های کمتری نسبت به آنچه پیشنهاد می گردد استفاده می کند تا حاشیه اطمنیانی در مورد خطاهای احتمالی در تهیه فرآورده ایجاد شده باشد. 

عفونت به وسیله ویروس هر پس در محل لایه برداری

یک راه مرسوم برای پیش گیری از این عارضه تجویز داروی ضد ویروسی خوراکی است که روز قبل از درمان شروع شده و چند روز بعد از درمان ادامه می یابد. داروی رایج قرص های آسیکلوویر است. داروهای جدیدتر شامل فامسیکووویر و والسیکلوویر است.

حساسیت به سرما

به دنبال پیلینگ شیمیایی حساسیت واضحی نسبت به سرما در صورت فرد ایجاد می شود. قرمزی و خارش طولانی و عدم تحمل نسبت به مواد آرایشی نیز ممکن است بعد از لایه برداری بروز کند.

مشکلات قلبی و کلیوی

گزارشاتی مبنی بر اریتمی های قلبی و آسیب های احتمالی کلیوی متعاقب استفاده از فنل برای لایه برداری عمیق ارائه شده است که به دلیل جذب ماده به داخل خون است و بنابراین کسانی که تحت چنین درمانی قرار می گیرند باید از لحاظ قلبی مورد مراقبت و نظارت قرار گیرند و مایعات داخل وریدی جهت پیشگیری از آسیب های کلیوی تجویز گردد.

اثرات نور خورشید

تماس با آفتاب بعد از لایه برداری می تواند سبب پیگمانتاسیون پوست شود که به طور لکه های تیره در پوست تازه ظاهر می گردد. بنابراین به بیمار توصیه می شود بعد از # از آفتاب شدیدا دوری کند. طول مدتاین پرهیز متفاوت است و بستگی به عمق لایه برداری داشته و به وسیله پزشک مشخص می شود. بعد از این مدت این پرهیز متفاوت است و بستگی به عمق لایه برداری داشته و به وسیله پزشک مشخص می شود. بعد از یک دوره اجتناب کامل از آفتاب باز هم بهتر است در حد امکان از تماس با نور خورشید دوری گردد و اگر این امکان وجود نداشته باشد باید از یک ضدآفتاب با قدرت حفاظتی بالا استفاده شود. پوست تازه بعد از لایه برداری بسیار شکننده و حساس است و اثرات زیانبار خورشید امری شناخته شده است.

خواندن 1316 دفعه

sms panel


 
آدرس:   بلوار میرداماد ، خیابان امیر سهیل تبریزیان
 کوچه آسایی ، پلاک 13
تلفن :  22266707 - 22261237