Laser Hair Removal

رویش موهای زائد در بسیاری از نقاط بدن شامل بالای لب ها، خط ریش ، چانه، گوش ها، سینه ، پشت، زیر بغل، ساق پاها، انگشتان دست، پاها ،انگشتان پا ظاهر می شود که هم برای زنان و هم برای مردان ناخوشایند است. لیزر باعث از بین رفتن مو های زائد می شود.

 

علت رویش موی زیاد:

رویش موهای زائد به صورت Hypertrichosis و یا  Hirsuitism دسته بندی می شود.  Hypertrichosis رویش اضافی موها در یک الگوی طبیعی یا غیر طبیعی است. این مشکل می تواند ارثی ، هورمونی، استفاده از بعضی داروها، رژیم غذایی نادرست ، تومورها، و مشکلات متابولیکی باشد.  Hirsuitism، رویش اضافی موها در زنان بر اساس الگوهای مردانه مانند ریش و سبیل یا زیر شکم است که به علت بیماری های هورمونی ،داروها، تومورها، و یا عامل وراثت می تواند باشد.

روش های ازبین بردن موهای زائد:

راههای بسیار زیادی برای از بین بردن موها ی زائد مانند اصلاح کردن ، کندن موها، برداشتن مو از طریق امواج برق، برداشتن مو از طریق Radiofrequency، موم انداختن ،کرم ها و داروهای موبر، الکترلیز کردن موها (شامل فروکردن سوزن به فولیکول مو  یکی پس از دیگری به همراه جرقه برق برای سوزاندن فولیکول مو است) وجود دارد. بیشتر این روش ها موقتی هستند. یک کرم موضعی که افلورنیتین نامیده می شود  برای کاهش رشد موهای صورت در زنان استفاده می شود ولی باید به صورت مستمر ادامه پیدا کند. لیزر تنها روش کاهش دائمی موها  است.

انواع لیزرها و عملکرد آنها:

درمان کردن ناحیه وسیعی از پوست در یک زمان باعث می شود که لیزر یک روش مقرون بصرفه  تر و سریع تر از سایر روش ها مطرح شود. لیزر یک سری امواج با انرژی کم را به پوست می فرستد که توسط رنگدانه های تیره (ملانین) موجود در بدنه فولیکول مو جذب می شود. هر چه مو رشد می کند وارد چرخه جدیدی می شود بنابراین تکرار درمان برای نابود کردن حدود 80 درصد از موها ضروری است. برای از بین بردن موهای زائد از لیزر های متفاوتی استفاده می شود. لیزر ها ی Ruby, Alexandrite, Diode  اولین لیزر ها بودند که برای کاهش مو ها مورد تایید قرار گرفتند. از دستگاه IPL هم برای این کار استفاده می شود. این لیزر ها برای پوست های سفید با موهای تیره بهتر جواب می دهد، زیرا رنگدانه های تیره در اطراف پوست نمی تواند نور ساطع شده  را جذب کند. لیزرهایی با طول موج بیشتر مانند ND:YUG توانایی درمان پوست های تیره مانند پوست افراد آفریقایی-آمریکایی رادارد.

مشاوره های قبل از عمل:

بیمارانی که علاقه به برداشتن مو از طریق لیزر دارند باید با متخصص خود مشورت کنند که یک بررسی بر روی :

-    نوع پوست(قابلیت سوختن و برنزه شدن)

-   رنگ مو

-    ضخامت و ناحیه مو

-     برنزگی

-    روش های قبلی درمان برداشتن موها

-    تاریخچه درمان بیماری تخمدان یا تیروئید ،داروها، تاریخچه زخم های غیر طبیعی، تاریخچه زمان تبخال زدن در ناحیه درمان ، استفاده ایزوترتینویین .

-     وجود خالکوبی یا خال در ناحیه درمان

پس از ارزیابی های قبل از عمل، لیزر مناسب و شرایط درمان باید تعیین شوند. انتظارات واقع بینانه بیمار باید مورد بحث قرار گیرد که شامل نیاز به جلسات درمانی متعدد، نیاز بالقوه به ادامه درمان، امکان جوابدهی گوناگون به درمان است .

آموزش های قبل از درمان:

قبل از درمان به بیماران توصیه می شود که از برنزه شدن وبرنزه کننده های بدون نور آفتاب جلوگیری کنند. باید از کرم های ضد آفتاب باSPF 15 و یا بالاتر استفاده شود. از هر نوع برداشتن مو، موم انداختن و الکترولیز باید خودداری شود اگر چه اصلاح یا کرم های مو بر می تواند مورد استفاده قرار گیرد. ناحیه تحت درمان باید 1 تا 2 روز قبل از لیزرکردن اصلاح شود. داروهای خوراکی ضد ویروس از روز قبل از درمان باید استفاده شود تا احتمال رشد تبخال در ناحیه مورد درمان از بین برود. داروی آنتی بیوتیک خوراکی درصورتی که پوست بینی یا اطراف مقعد تحت درمان قرار گیرد تجویز می گردد.

درمان لیزر:

در روز درمان، ناحیه تحت درمان باید تمیز و فاقد از هر نوع مواد آرایشی باشد. کرم موضعی بیهوشی قبل از درمان بر روی پوست گذاشته می شود. بیشتر لیزر ها دارای دستگاه خنک کننده به شکل یک ژل خنک کننده یا اسپری خنک کننده و یا یک قطعه که با آب خنک شده و برای کاهش احساس ناراحتی بیمار به کار می رود. این ابزار باید از پوست در برابر گرمای زیاد و امکان تیره یا روشن شدن  پوست جلوگیری کند. همه افرادیکه در اطاق لیزر هستند  باید از عینک محافظ  استفاده کنند.

به طور کلی 3 الی 6 بار درمان مورد نیاز است تا باعث کاهش دائمی رشد موها شود. موهای تیره تر بهتر به درمان جواب می دهند در حالی که مو های کمرنگ تر (سفید-خاکستری-قرمز) دیرتر جواب می دهند. داروهای موضعی برای افزایش پذیرش موهای کمرنگ به درمان لیزی مورد استفاده قرار می گیرند. پالس های لیزر مانند ضربه ناگهانی یک  نوار پلاستیکی  یا یک سوزش با نوک سنجاق گرم بر روی پوست است. به طور ایده آل  پاسخ فوری، تبخیر بدنه مو است. اندکی تورم و قرمزی در اطراف فولیکول مو در چند دقیقه بروز می کند. بعد از درمان یک بسته ی یخی بر روی پوست قرار داده می شود. داروهای مسکن در صورت نیاز قبل یا بعد از درمان می توانند مصرف شوند. اگر یک تبخال موضعی ایجاد شود ،یک روغن ضد باکتری موضعی یک یا دوبار در روز بر روی پوست گذاشته می شود تا زمانی که بیمار بهبود یابد. کرم های موضعی استروئید خفیف  برای کاهش قرمزی و یا تورم به کار می روند. به بیماران توصیه می شود تا از قرار گرفتن درمعرض نور خورشید خودداری کنند و از کرم های ضد آفتاب با 30 spf بعد از درمان با لیزر استفاده کنند. مواد آرایشی هم ممکن است بر روی پوست درمان شده استفاده شود.

عوارض جانبی:

عوارض جانبی برداشتن موها از راه لیزر شامل درد، پریفولیکولار ادما (تورم اطراف فولیکول موها به علت وجود بیش از اندازه مایع) و اریتم (قرمزی و التهاب) است که بین 1 تا 3 روز باقی می ماند. تاول، تب خال ، و عفونت های باکتریایی هم ممکن است به وجود آید. روشن شدن یا تیرگی موقتی پوست مخصوصا در پوست تیره تر یا در بیمارانی که سابقه برنز کردن دارند هم دیده می شود. تغییر دائمی رنگدانه های پوستی یا زخم شدن پوست به ندرت اتفاق می افتد. از بین رفتن کک و مک ها یا کم رنگ شدن خال ها و کم رنگ یا پررنگ شدن خالکوبی ها هم ممکن است اتفاق بیفتد .

تاثیر لیزر کردن بر روی موها:

درصد ازبین رفتن موها در هر جلسه به نسبت ناحیه آن در بدن ، از جمله نواحی که در آن پوست نازک است (برای مثال بیکینی و زیر بغل) متفاوت است و این نواحی معمولا جواب بهتری به درمان نسبت به نواحی که در آن پوست زخیم است(برای مثال چانه و پشت) می دهند. معمولا با هر درمان حدود 10 تا25 درصد کاهش رشد مو ها مورد انتظار است .درمان هر 4 الی 8 هفته تکرار میشود. موهایی که مجدداً رشد پیدا می کنند از نظر بافت  نازک تر و نرم تر هستند.

درمان لیزر موها:

کاهش موها از راه لیزر باید تحت نظارت مستقیم متخصص پوست ، یا پزشکی که  در زمینه جراحی  و یا  درمان های زیبایی مو و بیماری های مرتبط با مو تخصص دارد  و یا شخصی که برای درمان مشکلات پوست و مو آموزش دیده است،  قرار بگیرد.